Bij ‘april doet wat hij wil’ denk je in eerste instantie aan onbestendig weer met storm, regen en hagel – dit voorjaar ging het in april om een temperatuur van 30 graden en aanhoudend zomerweer. Vier weken lang hebben we aan den lijve kunnen ervaren dat er echt iets aan de hand is met het klimaat. Waardoor komt het dat het klimaat verandert en wat kan er daardoor allemaal gebeuren? Kunnen kinderen er wat tegen doen? Moeten ze er wat tegen doen? Maar wat dan? Allemaal vragen waar kinderen net zo goed als volwassenen mee worstelen, het gaat tenslotte om de toekomst, hun toekomst.

Het andere thema, net zo dringend en ervaarbaar dichtbij en ver weg, is het thema armoede. Dagelijks zien kinderen beelden op tv van schrijnende armoede in de derde wereld, maar niet alleen daar. Ook dichterbij in de eigen klas wordt de kloof tussen rijk en arm duidelijker en voor iedereen zichtbaar. Kunnen mensen in de derde wereld ook een actieve rol spelen om de klimaatverandering te beperken of moet dat toch vooral door de mensen in landen zoals Nederland gedaan worden?

Voorafgaand aan het debat is er in de hvo-lessen hard aan deze thema’s gewerkt zodat de kinderen meer inzicht in de problemen kregen. Hun angsten werden bespreekbaar gemaakt en mogelijkheden om iets te doen werden onderzocht.

Het debat
In totaal zijn zeventien leerlingen met elkaar in debat. De leerlingen zijn ingedeeld in groepjes van twee of drie, die weer verdeeld zijn in leerlingen die vóór een stelling pleiten en leerlingen die tégen een stelling pleiten. Voor- en tegenstanders waren ingedeeld, ze konden niet zelf kiezen en dat was best moeilijk.

‘Klimaatverandering is een grote mensenprobleem’
Opmerkingen van de debaters over deze stelling zijn: ‘Wij kunnen het niet helpen dat grote mensen auto rijden’, of één die voor volwassenen nog harder aankomt: ‘Grote mensen moeten ons het goede voorbeeld geven’.
De argumenten die bij de jury hoog scoren, zijn: ‘we moeten meer gebruik maken van openbaar vervoer’ en ‘wij worden later ook groot, dan kunnen we nu er ook wel wat aan doen’.

‘Arm zijn in het rijke Nederland is erger dan arm zijn in een arm land’
Over deze stelling wordt naar harte lust gediscussieerd: als je arm bent in een arm land, is iedereen gelijk. Ben je hier arm, dan pest iedereen je omdat je stomme kleren draagt. In arme landen is, omdat je gelijk bent, het gewoon gezellig want niemand pest elkaar. Ze maken geen onderscheid tussen armen en rijken. Ook het bestaan van uitkeringen en voedselbanken werd aangevoerd als argument dat het in Nederland toch beter was voor de armen. Een van de deelnemers heeft als argument dat je, als je in Nederland geen TV hebt, arm bent maar in een arm land kunnen de kinderen zichzelf vermaken en ben je zonder TV dus niet arm.

Al met al een fijne avond met debaters van een goed kaliber, waaruit vier winnaars worden gekozen door de zeer deskundige jury. De criteria waarop de jury beoordeelt, zijn originaliteit, goede argumenten, presentatie en goed ingaan op de tegenstander. Een moeilijke taak voor de jury, want de deelnemers ontlopen elkaar niet veel. Uiteindelijk komen er twee meisjes uit de bus als beste debaters rondom de klimaatstelling en twee jongens als beste debaters rondom de armoedestelling.

Wereldburgercertificaat
Ook ontvangen alle groep achters het Wereldburgercertificaat van het HVO. Binnenkort gaan ze naar het voortgezet onderwijs. Een volgende stap naar volwassenheid, de wereld in. Ook dit wordt op Wereldhumanismedag gevierd. Hiermee laten we hen weten dat we vertrouwen in hun vermogen hebben om nu en in de toekomst met de kleine en grotere problemen en gebeurtenissen van het leven te kunnen omgaan. Hoe ze dat zullen doen en hoe ze dat willen doen, is aan hen.

De aanwezige ouders en andere belangstellenden hebben kunnen genieten van een fijne avond, die heel goed georganiseerd was. Een evenement, dat mede mogelijk is gemaakt door het Humanistisch Verbond afdeling Groningen, HIVOS en de provincie Groningen.