‘Zaai vandaag (niet) wat je morgen (niet) kunt oogsten.’

“Kinderen vragen om grenzen”, is een welbekende uitspraak als we het over opvoeden hebben. Maar ook volwassenen maken hun wereld overzichtelijk door deze af te bakenen. Ze geven aan welke zaken voor hen belangrijk zijn en maken op basis daarvan keuzes en stellen grenzen.
In dit katern staat centraal hoe je bij meningsverschillen vanuit respect voor verschil in gesprek kunt blijven en gezamenlijk elkaars grenzen kunt onderzoeken. De dialoog is hierbij een belangrijke vaardigheid. Ook wordt gebruikgemaakt van andere belangrijke vaardigheden zoals waarderen, afstemmen, luisteren en jezelf uiten.

Voor kinderen vormen de volwassenen zowel de grootste kans alsook de grootste bedreiging voor een eigen betekenisvol leven. Ouders creëren in de belangrijke eerste omgeving van het gezin een ‘strijdtoneel’ waar je alleen kunt overleven of een ‘ontmoetingsplaats’ waar je kunt groeien. Kinderen zijn afhankelijk van de manier, waarop hun ouders de wereld inrichten en hoe zij hun eigen grenzen aangeven. Het gezin is een ervaringsplek, waar belangrijke waarden door de ouders worden ‘geleefd’ en door de kinderen worden ‘beleefd’.